در مورد پست قبلی افزودن چند نکته را به یمن کامنت‌های محبت‌آمیز دوستان و رفقا و همچنین پست‌های الکترونیک عده‌ی کثیری از د‌ل‌سوزان، لازم و ضروری می‌دانم. شیوه‌های سنتی مراسم‌های عزاداری در بلاد ما که ریشه‌ی ایرانی و اسلامی دارند را نیز درست می‌دانم البته به شرطی که صحیح اجرا شوند. مداحی‌های که آمیخته با وزن و آهنگ فلان مطرب و خوانده‌ی فلان‌جایی باشد را، نه شخصن، نه عرفن و نه منطقن می‌پسندم و صحیح نمی‌دانم، برخلاف حجت ‌الاسلام و المسلمین آسد ممدلی ابطحی ـ قطع الله توفیقاته – که این نوع موسیقی را ضامن بقای عذاداری‌ها و جذب جوانان علاقه‌مند ابراز می‌دارند. به نظر نویسنده اگر در یک‌هزار و چهارصد سال گذشته نظر بر گسترش عزاداری حضرت سید‌الشهدا بر پایه‌ی موسیقی می‌بود که اکنون می‌بایست چندین دستگاه به موسیقی فارسی اضافه می‌گردید. القصه، این آخوندهای اینترنتی هم دنیایی دارند.

بر سر و سینه زدن، قطعاتی از زیارات معروفه و زیارت ناحیه‌ی مقدسه خواندن و گریستن بر مصایب خود، شهدای کربلا، ائمه، اهل بیت و اسلام را به علاوه‌ی تفکر و تدبر لازم و ضروری می‌‌دانم. به این امید که عزاداری‌ها ما موجب تقرب به ذات حضرت احدیت و نه موجب خسران در محضر حضرتش گردند.